Okres Pierwszych Piastów to czas od przejęcie władzy przez Mieszka I około roku 960, aż do Rozbicia Dzielnicowego. W okresie Pierwszych Piastów miały miejsce takie wydarzeniach w historii Polski, jak Chrzest Polski w 966 roku, Zjazd Gnieźnieński w 1000 roku i koronacja Bolesława Chrobrego na króla w 1025 roku. Za panowania Pierwszych Piastów, Polska zaczynała kształtować się jako państwo, weszła też do kręgu cywilizacji łacińskiej, wprowadzając do niej pierwiastek słowiański. 

 

Mieszko I

Mieszko I został pierwszym władcą słowiańskich plemion zamieszkałych nad Wisłą. Wywodził się z najmniejszego plemienia tamtejszych słowian zwanych Polanami. Dzieciństwo Mieszka I jak i życie jego przodków nie jest znane. Wiadomo jedynie jak nazywali się jego przodkowie. Ojciec Siemomysł, dziad Lestek i pradziad Siemowit lub Ziemowit. Rozpoczęcie panowania przez Mieszka I, datuje się na rok 960 n.e. W tym czasie państwo Mieszka I zajmowało jedynie Wielkopolskę, natomiast główną religią panującą były wierzenia słowian.

 

Bolesław Chrobry

Bolesław był jedynym synem Mieszka I i czeskiej księżniczki Dobrawy. W wieku 6 lat Mieszko I wysyła Bolesława na dwór Cesarza Ottona II jako zakładnika. W roku 984 w wieku 17 lat żeni się z córką margrabiego Miśni Rydygara. Rok później następuje rozwiązanie małżeństwa, po to aby w kolejnym roku ożenił się z nieznaną z imienia księżniczką węgierską. W 987 roku zostaje rozwiązane drugie małżeństwo Bolesława. W 989 roku Bolesław po raz trzeci się żeni. Tym razem jego żoną zostaje Emnilda córka słowiańskiego księcia Dobromira.

 

Mieszko II Lambert

W 1025 roku zaraz po śmierci Bolesława Chrobrego na tron zasiada jego syn Mieszko II. Koronacja Mieszko II na Króla Polski odbywa się jeszcze tego samego roku. Zapatrzony w poczynania ojca, młody Król natychmiast rozpoczyna działania. W 1028 roku zrywa traktat zawarty z Cesarstwem Niemieckim i najeżdża Saksonię plądrując i niszcząc. Rok po tym zajściu Konrad II nowy Cesarz Niemiecki najeżdża na Budziszyn, który udaje się obronić. W tym samym czasie książę czeski Udalryk, odbija Morawy z rąk polskich. Atakowany z dwóch stron Mieszko II, zawiera z Wieletami układ o pomocy zbrojnej.

 

Kazimierz I Odnowiciel

Po śmierci Mieszka II, na ziemiach Polskich następuje ogromny chaos. Od 1034 do 1039 roku, panuje bezkrólewie. Następują bunty chłopów i mieszczaństwa, oraz nawrót pogaństwa. Niszczono kościoły, zabijano biskupów, księży i możnowładców.  Na Mazowszu powstaje odrębne państwo pod dowództwem Miecława, byłego cześnika Mieszka II. W między czasie od kraju Polan odrywa się Pomorze Gdańskie. Osłabione państwo, stało się łakomym kąskiem dla sąsiednich mocarstw. W 1038 roku Brzesław I, książę Czech najeżdża na Polskę, grabiąc i niszcząc grody, które napotkał po drodze. Dociera do Gniezna, skąd zabiera relikwie św. Wojciecha.

 

Bolesław II Szczodry

W 1058 roku umiera Kazimierz Odnowiciel, a na tronie zasiada jego najstarszy syn Bolesław II nazywany Szczodrym. Zaraz po przejęciu władzy Bolesław zaprzestaje płacić Czechom trybut za Śląsk, który został ustalony jeszcze za życia jego ojca. Taki stan rzeczy, doprowadza do wznowienia konfliktu na linii Polska – Czechy. Bolesław będąc osobą porywczą, pragnął być władcą większym od swego ojca. Prowadził więc rozległą politykę zagraniczną. Z jednej strony miał nieuregulowane stosunki z Czechami, a już w 1060 roku udał się wraz z wojskiem na Węgry. 

 

Władysław Herman

Władysław Herman  był młodszym syn Kazimierza I Odnowiciela i  Dobroniegi. Urodził się około 1004 roku, zmarł 4 czerwca 1102. Władcą Polski był w latach 1079-1102. Należała do niego dzielnica mazowiecka, jednak władzę sprawował tam Bolesław, a on sam mógł tylko czerpać dochody i sprawować funkcję przybliżoną do odpowiednika naczelnika danej prowincji. Władysław został ojcem koło 1070 roku. Jego syn – Zbigniew zdaniem Galla Anonima był z nieprawego łoża, ponieważ jego rodzice nie byli po ślubie kościelnym. 

 

Zbigniew

Książę Zbigniew był synem Władysława Hermana, nie ma jednak pewności co do tego, kto był jego matką. Zbigniew nie pochodził ze związku uznanego przez kościół, ponieważ Herman i jego żona pobrali się zgodnie z tradycyjnym obrzędem słowiańskim. Ten brak uznania ze strony Kościoła mocno zaważył na pozycji Zbigniewa. Brak prestiżu widać było nawet w imieniu, ponieważ „Zbigniew” nie było imieniem książęcym. Dopóki żył dziadek księcia, Zbigniew mógł cieszyć się pełnią książęcych przywilejów. Gdy jednak Herman objął władzę, względy polityczne nakazywały zawarcie ślubu z księżniczką według obrządku chrześcijańskiego.

 

Bolesław III Krzywousty

Bolesław Krzywousty urodził się 20 sierpnia 1086 roku. W latach 1102-1107 był księciem śląskim, małopolskim i sandomierskim. Pochodził z dynastii Piastów, był synem Władysława I Hermana i Judyty czeskiej, córki króla Czech Wratysława II. Pamiętny swoich walk z braćmi, podzielił Polskę między swych synów. Tym samym przyczyniając się do powstania okresu zwanego Rozbiciem Dzielicowym. W celu ułatwienia Bolesławowi przyszłego przejęcia władzy, które mogło przysporzyć mu nieco kłopotów, Władysław Herman zdecydował o skierowaniu swojego starszego syna – Zygmunta do klasztoru saskiego.