Pieśni wojskowe, zwane też pieśniami żołnierskimi powstawały w czasie I i II Wojny Światowej, choć znanych jest kilka pieśni wojskowych z okresu Młodej Polski. Obecnie pieśni wojskowe są ozdobą różnych świąt i apeli szkolnych, jak i apeli żołnierskich. Pieśni wojskowe stały się popularne dzięki uniwersalnemu miłosno-patriotycznemu przesłaniu. W polskich śpiewnikach wojskowych można znaleźć dziesiątki bardziej i mniej znanych pieśni wojskowych, które osładzały polskim bohaterom trudy wojenne. Poniżej prezentujemy listę najbardziej znanych pieśni wojskowych.
 

 

Bij bolszewika

Pieśń partyzancka Bij bolszewika powstała najprawdopodobniej jeszcze w okresie trwania II Wojny Światowej. Autor słów i melodii pieśni partyzanckiej Bij bolszewika najprawdopodobniej jest jeden z członków Samoobrony Ziemi Wołkowyskiej. Pieśń partyzancka Bij bolszewika miała za zadanie zmotywować "Żołnierzy Wyklętych", do walki z Armią Czerwoną, której "dobrodziejstwa", w przeciwieństwie do państw zachodnich, Polacy doskonale znali. Pieśń partyzancka Bij bolszewika towarzyszyła partyzantom przez długie lata życia w ukryciu.  

 

Bywaj dziewcze zdrowe

Pieśń wojskowa Bywaj dziewczę zdrowe powstała około roku 1830, w okresie Powstania Listopadowego.  Jest to jedna z najstarszych polskich pieśni wojskowych, autor tekstu i słów pieśni Bywaj dziewcze zdrowe jest nieznany, przyjmuje się jednak, że autrem mógłbyć Rajnold Suchodolski. Pieśń Bywaj dziewcze zdrowe, napisana jest bowiem w podobnym stylu co inne dzieła tego autora, między innymi "Za Niemnem". Pieśń Bywaj dziewcze zdrowe, była niezwykle popularna wśród Legionów Piłsudskiego w czasie I WŚ, a także w roku 1920 podczas wojny polsko-bolszewickiej.

 

Czerwone Maki

Pieśń Czerwone Maki na Monte Cassino powstała w nocy z 17 na 18 maja 1944 roku, na kilka godzin przed ostecznym zdobyciem wzgórza. Autorem pieśni Czerwone Maki na Monte Cassino był Feliks Konarski, a muzykę skonponował Alfred Schutz. Pierwszy raz pieśń Czerwone Maki na Monte Cassino, została odśpiewana w Campobassa podczas akademii dla uczczenia zwycięstwa. Trzecią zwrotkę Feliks Koneczny ułożył już po debiucie pieśni. Ostatatnia czwarta zwrotka pieśni Czerwone Maki na Monte Cassino powstała w roku 1969. Autor nie dożył Wolnej Polski, zmarł w 1991 roku, na kilka dni przed przylotem do ojczyzny.

 

Deszcz, jesienny deszcz

Pieśń wojskowa Deszcz, jesienny deszcz została napisana w roku 1943, a więc w drugiej połowie II Wojny Światowej. Autorem tekstu oraz muzyki  do pieśni Deszcz, jesienny deszcz jest Marian Matuszkiewicz. Melodia pieśni wojskowa Deszcz, jesienny deszcz wzorowana była na motywach opery Poławiacze Pereł autorstwa Georges'a Bizeta. Pieśń wojskowa Deszcz, jesienny deszcz bardzo szybko zyskała zasłużoną popularność. Do młodzieży warszawskiej zrzeszonej w Szarych Szeregach pieśń Deszcz, jesienny deszcz, dotarła z oddziałów partyzanckich stacjonującymi w Puszczy Kampinowskiej.

 

Dnia pierwszego września

Pieśń Dnia pierwszego września powstała w pierwszych miesiącach II Wojny Światowej. Autorką pieśni Dnia pierwszego września była Julia Ryczer, która napisała pieśń żałobną na cześć zamordowanej w bombardowaniu córki. Pieśń Dnia pierwszego września, bardzo szybko zyskała popularność zwłaszcza wśród warszawskich śpiewaków. Julia Ryczer jako autorka niewygodnej pieśni była poszukiwana przez Niemców - wydano na nią wyrok. Ogromne kary jakie spadały na pieśniarzy, którzy odważyli się śpiewać lub intonować pieśni Dnia pierwszego września - a także inne polskie pieśni - nie odstraszały warszawiaków od śpiewu.

 

Dziś do Ciebie przyjść nie mogę

Pieśń wojskowa Dziś do Ciebie przyjść nie mogę - została napisana prawodpodobnie pod koniec roku 1942. Pieśń Dziś do Ciebie przyjść nie mogę, została skomponowana specjalnie dla członków polskiego podziemia. Za autorów pieśni Dziś do Ciebie przyjść nie mogę uważa się Stanisława Magierskiego, Bronisława Króla i Krystynę Krahelską. Pieśń wojskowa Dziś do Ciebie przyjść nie mogę swoją popularność zawdzięcza spektaklowi teatralnemu pod tym samym tytułem, w reżyserii Ireneusza Kanieckiego. Pieśń wojskowa Dziś do Ciebie przyjść nie mogę pojawiłą się również w albumie muzycznym Bo wolność krzyżami się mierzy.

 

Ej, dziewczyno

Pieśń wojskowa Ej, dziewczyno została napisana prawdopodobnie w roku 1918 w ostatnich miesiącach I Wojny Światowej. Autor tekstu i melodii, pieśni Ej, dziewczyno pozostaje nieznany. Pieśń wojskowa Ej, dziewczyno bardzo szybko została podchwycona nie tylko przez polskich żołnierzy, ale także przez cywilów. Pieśń Ej, dziewczyno w porównaniu do innych pieśni wojskowych jest stosunkowo krótka, co też czyni ją łatwą do zapamiętania w całości. Skoczna melodia zupełnie odeminna od smutnych melodii innych pieśni wojskowych - powstałych głównie w okresie II Wojny Światowej zapewniła jej dodatkową popularność.

 

Gdy w noc wrześniową

Pieśń Gdy w noc wrześniową pojawiła się w na ulicach Warszawy już pod koniec września 1939 roku. Pieśń Gdy w noc wrześniową - była więc pierwszą z nowych pieśni. Autor pieśni Gdy w noc wrześniową jest nieznany. Utwór ten śpiewano na melodię popularnej wówczas pieśni Więc pijmy zdrowie, podchorążowie, niech smutek pryśnie w rozbitym szkle. Pieśń Gdy w noc wrześniową - jest pozostałością polskiej tradycji po okresie okupacji niemieckiej, jest więc częścią smutnego okresu polskiej historii. Pojawienie się pieśni w kolejnych śpiewnikach, zapewniło jej przetrwanie w pamięci polskiego narodu do naszych czasów.

 

Hej chłopcy bagnet na broń

Pieśń Hej chłopcy bagnet na broń to pieśń żołnierzy Armii Krajowej. Pieśń Hej chłopcy bagnet na broń powstała najprawdopodobniej w 1942 roku, ale niektóre publikacje podają rok 1943. Autorką pieśni Hej chłopcy bagnet na broń i kompozytorką melodii jest znana polska poetka, harcerka, etnograf Krystyna Krahelska, która w czasie okupacji wstąpiła do Armii Krajowej. Po zakończeniu II Wojny Światowej pieśń Hej chłopcy bagnet na broń śpiewana była we wszystkich oddziałach partyzantki antykomunistycznej. Pieśń Hej chłopcy bagnet na broń obecnie również jest popularna w polskich jednostkach wojskowych. 

 

Hej, hej ułani

Pieśń wojskowa Hej, hej ułani, w aktualnej formie powstała tuż przed Pierwszą Wojną Świątową. Początki pieśni Hej,hej ułani, sięgają jednak znacznie dalej. Pierwsze wersje tej pieśni powstały już na początku XIX wieku. Za autora pierwszego tekstu uważa się Wacława z Oleska. Autorem obecnie znanej nam wersji jest Bogusław Maria Aleksander Szul-Skjöldkrona Podpułkownik Sztabu Generalnego Wojska Polskiego. Pieśń wojskowa Hej, hej ułani, dużą popularnością cieszyła się zwłaszcza w polskich formacjach wojskowych na kresach wschodnich. To właśnie z kresów pochodzą pierwsze wersje tej znanej pieśni.

 

Idzie wojsko poprzez wieś

Pieśń wojskowa Idzie wojsko poprzez wieś, jest popularną pieśnią partyzancką z okresu II Wojny Światowej. Znana jest głównie pod tytułem "Jędrusiowa dola", autorem słów do pieśni Idzie wojsko poprzez wieś, był znany poeta Czesław Kaukusiński. Muzykę skomponował Henryk Fajt. Pieśń Idzie wojsko poprzez wieś została napisana, na cześć harcerskiego oddziału, partyzanckiego "Jędrusie", działającego w tarnobrzeskim, sandomierskim i Górach Świętokrzyskich. Oddział ten swoją nazwę wziął od swojego twórcy i oficera Władysława Jasińskiego pseudonim "Jędruś". W czasie wojny pieśń była drukowan w frmie ulotek.

 

Idzie żołnierz borem, lasem

Pieśń Idzie żołnierz borem, lasem, jest prawdopodobnie najstarszą pieśnią żołnierską, która przetrwała do naszych czasów. Nie ma dokładnej pewności co do okresu jej powstania, zakłada się bowiem, że pieśń Idzie żołnierz borem, lasem mogła powstać już w czasach Władysława Warneńczyka lub ponad sto lat później za panowania Stefana Batorego. Najprawdopodobniej pieśń Idzie żołnierz borem, lasem została napisana w czasach napoleońskich. Nie mniej przez następne lata tekst pieśni Idzie żołnierz borem, lasem ulegał zmianom i przekształceniom, wpływ na to miały liczne powstania i dwie wojny światowe.

 

Jak to na wojence ładnie

Pieśń wojskowa Jak to na wojence ładnie, została napisana w okresie powstania styczniowego, w roku 1863. Jej autorem, był uczestnik powstania styczniowego, kompozytor i poeta hrabia Władysław Tarnowski. Pieśń Jak to na wojence ładnie, skomponowana została w oparciu o ludową pieśń węgierską, pierwotnie nazywana była "Pieśną żołnierską" lub "Marszem żołnierzy Langiewicza". Ze względu na pierwszy wers pieśni, w świadomości Polaków zapisała się pod tytułem "Jak to na wojence ładnie". W okresie I Wojny Światowej znana była też jako "Marsz ułański", śpiewana bowiem była przez ułanów legionów polskich.

 

Już dopala się ogień biwaku

Pieśń partyzancka Już dopala się ogień biwaku była pieśnią obozową 5 Brygady Wileńskiej. Autor słów i kompozytor melodii pieśni Już dopala się ogień biwaku pozostaje nieznany. Pieśń Już dopala się ogień biwaku zalicza się do grona pieśni partyzanckich, śpiewanych w Leśnych Oddziałach. Tak jak wiele innych pieśni partyzanckich, jest to pieśń mało znana, szczególnie wśród młodzieży. W ostatnich latach pieśni partyzanckie zyskują sympatyków, pojawiają się na różnego rodzaju konkursach pieśni żołnierskich oraz na płytach z nagraniami.

 

Karpacka Brygada

Pieśń żołnierska Karpacka Brygada została napisana w okresie II Wojny Światowej. Kompozytorem melodii i autorem pieśni Karpacka Brygada, był współpracujący z Samodzielną Brygadą Strzelców Karpackich Marian Hemar. Przed wojną Marian Hemar był znanym poetą, tłumaczem i kompozytorem. Napisał ponad dwa tysiące utworów, komponował melodię do filmów i tłumaczył dzieła z czterech obcych języków.  Pieśń Karpacka Brygada szybko stała się hymnem jednostki, który towarzyszył żołnierzom aż do końca działań wojennych. Pieśń Karpacka Brygada powraca do zbiorowej pamięci Polaków, jako część muzycznej tradycji. 

 

Las Makoszki

Pieśń Las Makoszki nawiązuje do terenów na których walczyły oddziały Leona i Edwarda Taraszkiewiczów. Autorami pieśni Las Makoszki byli kapitan Zdzisław Broński "Uskok" i Leon Taraszkiewicz "Żelazny". Pieśń Las Makoszki nie była zbyt popularną pieśnią partyzancką mimo to znalazła się w wydanym w 2009 roku albumie muzycznym zespołu De Press. Zainteresowanie pieśnią Las Makoszki sprawiło, że wiele osób mogło dowiedzieć się o niezwykłych wyczynach oddziałów prowadzonych przez autora pieśni Las Makoszki, Leona Taraszkiewicza, do których należało porwanie siostry Bolesława Bieruta.

 

Leguny w niebie

Pieśń wosjkowa Leguny w niebie powstała w okresie wojny polsko-bolszewickiej. Autor tekstu i muzyki nie jest znany. W czasie II  Wojny Światowej, pieśń Leguny w niebie zdobyła popularność zwłaszcza w szeregach żołnierzy Narodowych Sił Zbrojnych, którzy walczyli zarówno z niemieckim jak i sowieckim okupantem. Pieśń Leguny w niebie trafiła do szerszej świadomości Polaków dzięki filmowi "Jak rozpętałem II wojnę światową". Pieśń Leguny w niebie jest jedną z nielicznych pieśni okresu wojny polsko-bolszewickiej, które na stałe zapisały się w śpiewnikach polskich żołnierzy, zarówno w trakcie jak i po II Wojnie Światowej.

 

Marsz Mokotowa

Marsz Mokotowa został napisany 20 sierpnia 1944 roku, od tego dnia Marsz Mokotowa stal się symbolem walki powstańców Mokotowskich. Od 1967 roku Marsz Mokotowa stał się hymnem Hufca ZHP Warszawa-Mokotów im. Szarych Szeregów. Autorem Marszu Mokotowa był Mirosław Jezierski, żołnierz pułku Armii Krajowej Baszta. Kompozytorem melodii do Marszu Mokotowa był kompozytor i żołnierz Armii Krajowej Jan Krzysztof Markowski. Od 1969 roku codziennie o godzinie 17:00 Marsz Mokotowa rozbrzmiewa z wieży zegarowej, znajdującej się przy ulicy Puławskiej 59.

 

Marsz oddziału Zapory

Pieśń partyzancka Marsz oddziału Zapory powstała w najbardziej bitnym oddziale antykomunistycznej partyzantki, którego przywódcą był Hieronim Dekutowski tytułowy "Zapora". Autorem pieśni Marsz oddziału Zapory jest porucznik Jan Gabriołek "Grot". Pieśń Marsz oddziału Zapory towarzyszyła żołnierzom tego oddziału aż do 1963 roku, kiedy to padł ostatni jego członek sierżant Józef Franczak "Lalek". Melodia pieśni Marsz oddziału Zapory była znana w wielu innych oddziałach antykomunistycznej partyzantki, gdzie powstało wiele wersji pieśni Marsz oddziału Zapory pod zmienionymi tytułami.

 

Marsz Pierwszego Korpusu

Pieśń wojskowa Marsz Pierwszego Korpusu zadebiutowała w 1943 roku. Autorem pieśni Marsz Pierwszego Korpusu był poeta Adam Ważyk a kompozytorem melodii ppor. Aleksander Barchacz. Kompozytor wykorzystał muzykę z istniejącego już utworu Marsz Aliantów i dopasował ją do napisanych przez Adama Ważka słów. Marsz Pierwszego Korpusu wszedł do zbioru Pieśni polskich formacji wojskowych za granicą - wydanych w 1944 roku. Pieśń Marsz Pierwszego Korpusu została napisana jako Hymn I Korpusu, na zakończenie żołnierskiego widowiska "Ławka w Łazienkach".

 

Marsz Pierwszej Kadrowej

Pieśń wojskowa Marsz Pierwszej Kadrowej powstała na początku I Wojny Światowej. Dokładnie podczas marszu I Kompanii Kadrowej w dniach 12-16 sierpnia 1914 roku. Autorem słów był żołnierz I Kompanii Kadrowej Tadeusz Ostrowski. Melodia pieśni nawiązywała do pieśni ludowej "Siwa gąska, siwa, po Dunaju pływa". Marsz Pierwszej Kadrowej bardzo szybko został pochwycony przez cały pułk, a stamdąd rozniósł się po Legionach. Marsz Pierwszej Kadrowej przez cały okres Wielkiej Wojny towarzyszył polskim legnionistom na wszystkich frontach wojny. Do dziś jest to znana i lubiana pieśń wojskowa.

 

Marsz Żoliborza

Pieśń żołnierska Marsz Żoliborza została napisana w pierwszych dniach Powstania Warszawskiego. Autorem pieśni Marsz Żoliborza był przedwojenny aktor, powstaniec Warszawski Robert Lewandowski. Kompozytor melodii do pieśni Marsz Żoliborza jest nieznany, pieśń Marsz Żoliborza śpiewa się na melodię Marszu Lotników. Po wojnie pieśń Marsz Żoliborza ukazywała się w kilku kolejnych śpiewnikach i publikacjach tematycznych. Tak jak wiele innych pieśni z okresu Powstania Warszawskiego, tak i pieśń Marsz Żoliborza nie przedostała się do zbiorowej świadomości Polaków.

 

Maszeruje pluton

Pieśń żołnierska Maszeruje pluton powstała w 1943 roku, autorem pieśni Maszeruje pluton, był jeden z najbardziej utalentowanych poetów dwudziestolecia międzywojennego, Krzysztof Kamil Baczyński. Kompozytorem melodii do pieśni Maszeruje pluton był pedagog i kompozytor Witold Rowicki. Pieśń Maszeruje pluton znalazła się na płycie z pieśniami Polski Podziemnej wydanej w 1946 roku w Londynie.  Zapis nutowy i tekstu pieśni Maszeruje pluton, po raz pierwszy w Polsce ukazał się w 1950 roku, w wydanym nakładem Wydawnictwa "Prasa Wojskowa", zbiorze "Słowo o żołnierzu.

 

Matczyne ręce

Pieśń Matczyne ręce duża popularnością cieszyła się we wszystkich jednostkach wojskowych, a także grupach harcerskich. Powstanie pieśni Matczyne ręce datuje się na drugą połowę lat 30 ubiegłego wieku. Autorem pieśni Matczyne ręce jest Adam Kowalski, dziennikarz, kompozytor i kapitan Wojska Polskiego. Pieśń Matczyne ręce pojawiła się w wielu śpiewnikach, po raz pierwszy ukazała się w wydanym w 1937 roku Śpiewniku "100 pieśni żołnierskich", redagowanym przez Adama Kowalskiego. Pieśń Matczyne ręce, zasługuje aby na stałe zapisać się do kanonu polskiej pieśni żołnierskiej.   

 

Modlitwa Narodowych Sił Zbrojnych

Pieśń partyzancka Modlitwa Narodowych Sił Zbrojnych powstała jeszcze w okresie II Wojny Światowej. Autorem pieśni Modlitwa Narodowych Sił Zbrojnych jest Antoni Makarski, natomiast muzykę do pieśni Modlitwa Narodowych Sił Zbrojnych skomponował Franciszek Karpiński. Pieśń Modlitwa Narodowych Sił Zbrojnych ma charakter hymnu religijnego. Należy też do mniej znanych polskich pieśni partyzanckich. Na szczęście dzięki coraz większemu zainteresowaniu polskim podziemiem antykomunistycznym pieśń Modlitwa Narodowych Sił Zbrojnych powraca do zbiorowej świadomości Polaków.

 

Modlitwa obozowa

Pieśń Modlitwa obozowa była pierwszą pieśnią żołnierską powstałą w okresie II Wojny Światowej. Pieśń Modlitwa obozowa została napisana w obozie Bals w Rumunii, gdzie znajdowali się internowani polscy żołnierze. Autorem pieśni i kompozytorem muzyki był Adam Kowalski. Autor przedarł się do Francji a następnie do Wielkiej Brytanii, gdzie rozpowszechnił pieśń Modlitwa obozowa wśród wszystkich oddziałów Polskich Siła Zbrojnych na Zachodzie. Stamtąd też przy pomocy "cichociemnych", pieśń Modlitwa obozowa trafiła do ojczyzny, gdzie rozprzestrzeniła się pośród partyzantów pod różnymi tytułami.  

 

My Pierwsza Brygada

Pieśń wojskowa My Pierwsza Brygada, powstała pod koniec I Wojny Światowej. Była to ulubiona pieśń Marszałka Józefa Piłsudskiego, często intonował ją podczas spotkań z żołnierzami Legionów Polskich. Po I Wojnie Światowej, powstał spór pomiędzy dwoma autorami tekstu - Tadeuszem Biernackim i Andrzejem Hałacińskim. Ostatecznie sprawa została rozwiązana polubownie i to Tadeusz Biernacki uważany jest za autora pierwszej części pieśni My Pierwsza Brygada. Natomiast Andrzej Hałaciński został uznany autorem dwóch ostatnich zwrotek. Pieśń My Pierwsza Brygada śpiewana jest do melodii kieleckiego marsza nr 10.

 

Myśmy rebelianci

Pieśń partyzancka Myśmy rebelianci został napisana pod koniec II Wojny Światowej. Kompozytor melodii i autor pieśni Myśmy rebelianci pozostają nieznani. Wiadomo tylko, że pieśń Myśmy rebelianci powstała w oddziale antykomunistycznej partyzantki AK, znad Niemna - zwanym ragnerowcami. Kierownikiem oddziały był podporucznik Czesław Zajączkowski "Ragner". Pieśń partyzancka Myśmy rebelianci znalazła się w wydanym w 2009 roku, muzycznym albumie grupy De Press, który wziął swój tytuł od pieśni Myśmy rebelianci. Dzięki nowej aranżacji pieśni powstańcze powróciły do świadomości Polaków.

 

Niech się pani pomodli

Pieśń partyzancka Niech się pani pomodli, zawiera ponadczasowy tekst z prośbą o modlitwę za antykomunistyczne podziemie. Pieśń Niech się Pani pomodli popularna była zwłaszcza w partyzanckich oddziałach Lubelszczyzny i Podlasia. Co ciekawsze pieśni  Niech się pani pomodli była znana również miejscowej ludności, dla której stanowiła ona prośbę od leśnych oddziałów.  Kompozytor melodii i autor pieśni Niech się pani pomodli pozostają nieznani. Pieśń Niech się pani pomodli znalazła się w albumie muzyczny zespołu De Press wydanym w 2009 roku, ku podtrzymaniu pamięci Żołnierzy Niezłomnych.

 

O mój rozmarynie

Pieśń wojskowa O mój rozmarynie to jedna z najpopularniejszych pieśni wojskowych z czasów I WŚ. Pieśń O mój rozmarynie po raz pierwszy pojawiła się w śpiewnikach w 1915 roku. Zakłada się, że autorem muzyki do pieśni wojskowej O mój rozmarynie był Zygmunt Pomarański. Pieśń wojskowa O mój rozmarynie występuje w kilku odmianach, różniących się ilością zwrotek i brzmieniem niektórych wersów. Autorami tekstu O mój rozmarynie w dużej mierze są osoby anonimowe. Ta piosenka wojskowa jest znana również pod tytułem Rozmaryn, którego znaczenie w wierzeniach ludowych odnosi się do miłości i wierności.

 

Oka

Oka to piosenka wojskowa, która powstała w lipcu 1943 roku nad Oką w Sielcach w obozie 1 Dywizji im. Tadeusza Kościuszki. Autorem tekstu pieśni wojskowej Oka jest Leon Pasternaka, natomiast melodia pieśni Oka zaczerpnięta została z piosenki Szumią Oleandry. W okresie PRL-u pieśń ta była bardzo popularna i często śpiewana przez zespoły  wojskowe. Pieśń wojskowa Oka pojawiła się również w popularnym serialu Czterej pancerni i pies. Oka była także publikowana na stornach „Żołnierza Wolności”. Ta piosenka wojskowa nawiązuje do piękna nadrzecznych krajobrazów.

 

Patrol

Pieśń partyzancka Patrol została napisana już pod zakończeniu II Wojny Światowej, w rekonstruowanym oddziale 6 Brygady Wileńskiej AK. Autor pieśni Patrol jest nieznany, tekst został odnaleziony przez agenta UB przy ciele jednego z partyzantów. Pieśń Patrol opisuje walkę oddziału dowodzonego przez kapitana Władysława Łukasiuka "Młota", z wrogami współpracującymi z bolszewickim okupantem. Pieśń Patrol znalazła się na płycie zespołu De Press wydanej w 2009 roku, dzięki czemu utwór przebił się do szerszej publiczności i po raz pierwszy trafił do śpiewników żołnierskich.

 

Piechota

Pieśń wojskowa Piechota, jest najpopularniejszą polską pieśnią żołnierską. Autorstwo pieśni Piechota przypisuje się, w zależności od źródeł, dwóm osobom. Pierwszą osobą jest Bolesław Lubicz-Zahorski, drugą osobą jest Leon Łuskino. Większość historyków jako autora uznaje Leona Łuskino, mimo iż to Bolesław Lubicz-Zahorski, był wymieniany we wcześniejszych źródłach. Pieśń wojskowa Piechota, dużą popularność zyskała w czasie II Wojny Światowej i całej okupacji hitlerowskiej. Na jej podstawie powstało wiele różnych pieśni, o podobnym tekście, śpiewanych na tą samą melodię.

 

Piosenka ludzi bez domu

Pieśń partyzancka Piosenka ludzi bez domu opisuje życie i determinację żołnierzy podziemia antykomunistycznego z Kresów Wschodnich. Autor Piosenki ludzi bez domu jest nieznany, nie znane są też okoliczności w jakich Piosenka ludzi bez domu powstała. Ciekawostką jest, że Piosenka ludzi bez domu śpiewana była we wszystkich oddziałach podziemia antykomunistycznego walczącego na terenie Ziem Utraconych, a także na Podlasiu czy Lubelszczyźnie. Piosenka ludzi bez domu znalazła się na płycie zespołu De Press wydanej w 2009 roku. Trafiła również do Śpiewników "Żołnierzy Wyklętych".     

 

Przełamać los

Pieśń partyzancka Przełamać los powstałą we wrześniu 1943 roku, w oddziale porucznika Gracjana Fróga "Szczerbca". Autorem pieśni Przełamać los jest Henryk Rasiewicz o pseudonimie Kim. Pieśń Przełamać los, bardzo szybko zdobyła popularność w miejscowych oddziałach partyzantki, stając się swoistym hymnem wileńskiego antykomunistycznego podziemia. Pieśń Przełamać los, dotarła również do leśnych oddziałów znajdujących się na innych terenach, między innymi na Mazowszu czy Podhalu. Pieśń Przełamać los znalazła się na nagranym w 2009 roku albumie rockowym zespołu De Press.

 

Przybyli ułani pod okienko

Przybyli ułani pod okienko to pieśń wojskowa, której autorem najprawdopodobniej jest legionista Feliks Gwiżdż, który napisał 6 zwrotek tej pieśni wojskowej i jest uznawany za autora wielu pieśni wojskowych. Z biegiem czasu żołnierze sami zaczęli dodawać pozostałe zwrotki pieśni Przybyli ułani pod okienko. Swoją wersje tej pieśni wojskowej napisał również w grudniu 1916 roku Bogusław Szula służący w trzecim pułku piechoty. Pieśń Przybyli ułani pod okienko była bardzo popularna w czasie pierwszej Wojny Światowej. Obecnie również jest jedną z najbardziej znanych pieśni wojskowych.

 

Rozkwitały pąki białych róż

Pieśń wojskowa Rozkwitały pąki białych róż napisana została w 1918 roku jednak powstała znacznie wcześniej. W napisanej przez Pawła Hertza w księdze Zbiorów poetów polskich XIX wieku zamieszczony został pierwowzór pieśni wojskowej Rozkwitały pąki białych róż pod tytułem Białe róże, który został ułożony przez Jana Emila Lanaku w połowie 1914 roku w Makowie. Pieśń Rozkwitały pąki białych róż została ułożona do melodii czardasza Może pszczółka zaniesie ci to, com napisał serca mego krwiąPieśń ta znana była już w czasie walk na Wołyniu na co zwrócił uwagę Zygmunt Pomarański. 

 

Rozszumiały się wierzby płaczące

Pieśń wojskowa Rozszumiały się wierzby płaczące powstała w czasie II Wojny Światowej pod pierwotnym tytułem Rozszumiały się brzozy płaczące. Auotorem pieśni Rozszumiały się wierzby płaczące był Roman Ślęzak, melodia natomiast została zapożyczona z rosyjskiej pieśni Pożegnanie Słowianki autorstwa Wasilija Agapkina. Pieśń Rozszumiały się wierzby płaczące zyskała ogromną popularność szczególnie wśród partyzantów. Tekst pierwotnej wersji pieśni Rozszumiały się wierzby płaczące został zmodyfikowany w 1943 roku przez nieznanego autora. Brzozy zastąpiono wówczas wierzbami.

 

Serce w plecaku

Pieśń wojskowa Serce w plecaku został napisana w roku 1933 z okazji Dnia Żołnierza. Autorem pieśni Serce w plecaku był Michał Zieliński. Oficer, nauczyciel muzyki i śpiewu. Pieśń Serce w plecaku, szczególną popularnością cieszyła się w odziałach partyzanckich, okresu II WŚ. Śpiewana była jednak przez Polaków na wszystkich frontach. Skoczna i wesoła melodia pieśni Serce w plecaku, dodawała żołnierzom otuchy i nadzieję na powrót do rodzinnych domów.  Do dnia dzisiejszego pieśń Serce w plecaku cieszy się dużą popularnością nie tylko wśród żołnierzy, ale także wśród ludności cywilnej.

 

Świat cały śpi spokojnie

Pieśń żołnierska Świat cały śpi spokojnie, powstała najprawdopodobniej w okresie I Wojny Światowej. Za autora pieśni Świat cały śpi spokojnie, uznaje się Eugeniusza Małaczewskiego, poetę i oficera I Korpusu Polskiego. Autor melodii do pieśni Świat cały śpi spokojnie jest nieznany. Ciekawostką jest, że pieśń Świat cały śpi spokojnie w okresie II Wojny Światowej śpiewana było po obydwu stronach barykady. W swoich śpiewnikach mieli ją żołnierze LWP, ale również AK i partyzanci, którzy w swoich wspomnieniach podkreślali, że pieśń Świat cały śpi spokojnie należy do "oddziałów leśnych".  

 

Szesnastka

Pieśń partyzancka Szesnasta to fragment ballady, napisanej przez Józefa Stasiewicza pseudonim "Samotny", w 1948 roku. Autor pieśni Szesnastka, należał do antykomunistycznej Samoobrony Ziemi Grodzieńskiej, dowodzonej przez podporucznika Mieczysława Niedzińskiego "Niemna". Pieśń Szesnastka opisuje ostatnią walkę grupy Niemna, wówczas z szesnastu członków oddziału tylko trzem udało się przeżyć, wśród nich był autor ballady Szesnastka Józef Stasiewicz. Pieśń Szesnastka przypomina nam jak nierówna była walka Leśnych Oddziałów z komunistami okupującymi nasz kraj.

 

Trudny czas

Pieśń partyzancka Trudny czas, pojawiła się w wśród Leśnych Oddziałów walczących na Kresach Wschodnich po roku 1944. Kompozytor melodii i i autor pieśni Trudny czas pozostają nieznani. Sama pieśń Trudny czas jest rodzajem partyzanckiej modlitwy wznoszonej do Boga z prośbą o ratunek. Sytuacja partyzancki na terenach Nowogrodczyzny i Grodzieńszczyzny była nie do pozazdroszczenia. Pieśń Trudny czas doskonale obrazuje beznadzieję w jakiej znalazła się antykomunistyczna partyzantka, pod koniec swojego istnienia, wówczas jedynym ratunkiem dla żołnierzy była "Boża interwencja", o którą tak usilnie prosili.    

 

Ułan i Dziewczyna

Pieśń wojskowa Ułan i Dziewczyna dość często spotykana jest pod tytułem Tam na błoniu. Ta pieśń wojskowa powstawała na przełomie 1830-1831 roku.  Najprawdopodobniej pieśń Ułan i Dziewczyna zawdzięcza swą melodie hrabiemu Gallenbergowi, który był twórcom baletów. Jednak niektórzy historycy przypisują melodie tej pieśni wojskowej Fryderykowi Chopinowi. Pieśń ta była również śpiewana na melodię ludową, a podczas IWŚ na melodie lwowskiej ulicy. Ułan i Dziewczyna to pieśń, która zdobyła popularność szczególnie wśród żołnierzy podczas powstania listopadowego.

 

Walcząca Warszawa

Pieśń żołnierska Walcząca Warszawa, znana jest również jako Marsz Śródmieścia. Pieśń Walcząca Warszawa została napisana 4 sierpnia 1944 na początku Powstania Warszawskiego. Autorami pieśni Walcząca Warszawa byli Zbigniew Krukowski i Eugeniusz Żytomirski, żołnierze AK walczący w Śródmieściu. Kompozytorem melodii do pieśni Walcząca Warszawa był Zbigniew Krukowski. Pieśń żołnierska Walcząca Warszawa po raz pierwszy pojawiła się drukiem, w wydanym w 1971 roku, zbiorze "Pieśni partyzanckie i okupacyjne z lat 1939-45", nakładem Ludowej Spółdzielni Wydawniczej.

 

Warszawskie Dzieci

Warszawskie dzieci to piosenka wojskowa, która powstała 4 lipca w 1944 roku. Autorem tekstu piosenki jest Stanisław Ryszard Dobrowolski, natomiast muzykę do tej pieśni wojskowej skomponował Andrzej Panufnik. Pierwszy raz pieśń Warszawskie dzieci została nagrana dla radiostacji Błyskawica 1 sierpnia 1944 roku i siedem dni później wyemitowana. Pieśń wojskowa Warszawskie dzieci zyskała popularność podczas powstania warszawskiego. Ciekawostką jest, że fragment tekstu tej pieśni wojskowej znajduje się na pomniku Małego Powstańca w Warszawie.

 

Wicher od Turbacza

Pieśń partyzancka Wicher od Turbacza powstała jeszcze w okresie II Wojny Światowej, w oddziałach partyzanckich Józefa Kurasia "Ogień". Kompozytor melodii i autor pieśni Wicher od Turbacza pozostają nieznani. Pieśń Wicher od Turbacza jest utworem skocznym i radosnym wydźwięku, który podnosił morale wśród żołnierzy znajdujących się pod komendą "Ognia". Pieśń Wicher od Turbacza w zupełności nie oddaje cierpienia, jakie przeżył bohater pieśni, który w odwecie ze strony Niemców, stracił ojca, żonę i dwuletniego syna. Cały dobytek rodziny spłonął. Pieśń Wicher od Turbacza znalazła się na płycie zespołu De Press. 

 

Więc pijmy wino, szwoleżerowie

Pieśń żołnierska Więc pijmy wino, szwoleżerowie, została napisana w 1926 roku. Autorem pieśni jest Włodzimierz Gilewski. Pieśń Więc pijmy wino, szwoleżerowie śpiewana jest na melodię piosenki kabaretowej Kadisz. Pieśń ta od swojego powstania bardzo szybko zdobyła uznanie żołnierzy. Jeszcze w przedwojennej Polsce, pieśń Więc pijmy wino, szwoleżerowie zaczęła pojawiać się w śpiewnikach żołnierskich. Dziś jest mniej znana od innych pieśni pochodzących z tego okresu, powodem jest prawdopodobnie skoczna melodia, która nie pasuje do obchodów historycznych, tragicznych wydarzeń.    

 

Wiernie iść będziemy

Pieśń partyzancka Wiernie iść będziemy została napisana wiosną 1945 roku. Autorem pieśni Wiernie iść będziemy jest podoficer 1 szwadrony 5 Brygady Wileńskiej AK o pseudonimie "Fryc". Prawdziwe nazwisko autora pieśni Wiernie iść będziemy pozostaje nieznane. Pieśń Wiernie iść będziemy, bardzo szybko została uznana na Hymn 5 Brygady Wileńskiej AK i dziś bardziej znana jest pod tą nazwą. Pieśń Wiernie iść będziemy znalazła się w albumie zespołu De Press wydanym w 2009 roku. Tak jak wiele innych pieśni partyzanckich, również pieśń Wiernie iść będziemy powraca do zbiorowej świadomości Polaków. 

 

Wojenko, wojenko

Pieśń wojskowa Wojenko, wojenko najprawdopodobniej powstała w 1914 roku. Autorstwo tekstu tej pieśni wojskowej przypisuje się różnym autorom: Feliksowi Gwiżdż, Henrykowi Zbierzchowskiemu i Józefowi Obrochta-Maćkulin. Trudno więc wskazać czy autorem  jest jedna z wymienionych osób czy autor jest anonimowy. Pieśń wojskowa Wojenko, wojenko często była publikowana w różnych śpiewnikach, szczególnie żołnierskich.  Przez wszystkie lata zmieniał się tekst pieśni Wojenko, wojenko oraz dochodziły do tej piosenki nowe zwrotki. Pieśń ta znalazła szczególne miejsce w sercach żołnierzy polskich.

 

Wrócimy

Pieśń Wrócimy powstała już po II Wojnie Światowej. Jest to pieśń wypędzonych Polaków z Kresów Wschodnich. Autor pieśni Wrócimy jest nieznany, również melodia pozostaje nieznana. Obecnie wielu kompozytorów, tworzy własne muzyczne interpretacje pieśni Wrócimy. Do najbardziej znanych wersji pieśni Wrócimy należy skomponowana przez Pawła Piekarczyka. Pieśń Wrócimy śpiewana była głownie wśród polskiej partyzantki antykomunistycznej walczącej na Kresach Wschodnich. Tekst pieśni Wrócimy odwołuje się do celu ich walki, jakim było odzyskanie przez Polskę całkowitej niepodległości.