W polskiej historii było wiele wydarzeń historycznych które miały pozytywny wpływ na dalsze losy naszego państwa. Niestety były też wydarzenia negatywne, których skutkiem były Rozbiory Polski i utrata niepodległości a także pozycji mocarstwa. Wiadomym jest, że historia lubi się powtarzać, dlatego należy wyciągnąć wnioski z błędów i nie dopuszczać aby ponownie się wydarzyły. Natomiast te wydarzenia, które przynosiły nam chlubę należy propagować, aby uświadamiać wszystkim jak wspaniałym i wielkim narodem są Polacy. 

 

Chrzest Polski - 966 r.

Chrzest Polski był procesem długotrwałym, który w 966 roku rozpoczął Mieszko I, co pozwoliło mu na włączenie się do gry politycznej w chrześcijańskiej Europie. Nie da się ukryć, że Mieszko I zdecydował się na chrzest raczej ze względów politycznych, aniżeli duchowych. Coraz więcej państw ościennych wkraczało w orbitę kultury chrześcijańskiej. Aby więc liczyć się na arenie międzynarodowej również państwo Mieszka I, musiało zdecydować się na ten krok.  Chrzest Polski był dopełnieniem rządów Mieszka I, który zdążył już dobrze zorganizować nowo powstałe Państwo.

 

Zjazd Gnieźnieński - 1000 r.

Zjazd gnieźnieński odbył się między 7 a 15 marca 1000 roku, z okazji pielgrzymki Cesarza Ottona III do grobu św. Wojciecha. Zjazd był okazją zarówno dla Ottona III jak i Bolesława Chrobrego do wprowadzenie politycznych planów w życie, ale również do pozyskania ważnego sojusznika. Głównym celem podróży Cesarza Ottona III była chęć odwiedzenia grobu świętego Wojciecha, który był przyjacielem Cesarza. Po odwiedzeniu grobu Cesarz spotkał się z Bolesławem Chrobrym w Gnieźnie. Głównym celem podróży Cesarza Ottona III była chęć odwiedzenia grobu świętego Wojciecha, który był przyjacielem Cesarza.

 

Bitwa Pod Grunwaldem - 1410 r.

Bitwa pod Grunwaldem była jedną z najbardziej znaczących bitew w dziejach Rzeczpospolitej i średniowiecza. Od jej wyniku zależała nie tylko przyszłość Polski i Litwy ale także układ sił w średniowiecznej Europie.  Osłabienie przeciwnika leżało zarówno w interesie jednej jak i drugiej strony konfliktu. Dlatego działania wojenne podjęto już na rok przed samą bitwą.Od początku pojawienia się Zakonu Krzyżackiego na ziemiach Polskich a więc od roku 1225, Krzyżacy pragnęli wybudować potężne państwo we wschodniej Europie. Kiedy przejęli władzę nad Prusami, ich miecze zwróciły się w kierunku Litwy, co było jedną z przyczyn Unii polsko-litewskiej. 

 

Hołd Pruski - 1525 r.

Hołd Pruski był jednym z ważniejszych wydarzeń w XVI wiecznej Europie. Wcześniejsze wydarzenia związane z Hołdem Pruskim, miały bowiem bezpośredni wpływ na zakończenie działalności Zakonu Krzyżackiego i utworzenia Prus Książęcych. Tym samym Albrecht Hohenzollern, notabene siostrzeniec Zygmunta Starego,  był ostatnim Wielkim Mistrzem Zakonu Krzyżackiego i pierwszym Księciem – luterańskiego Księstwa Pruskiego. Bezpośrednią przyczyną Hołdu Pruskiego była wojna polsko-krzyżacka z lat 1519-1521 – zakończona zawieszeniem broni. Przed wybuchem konfliktu ówczesny Wielki Mistrz Krzyżacki Albrecht Hohenzollern, szukając pretekstu do konfliktu wysunął niemałe żądania względem Rzeczpospolitej.

 

Unia Lubelska - 1569 r.

Unia Lubelska została zawarta 1 lipca 1569 roku, pomiędzy Koroną Królestwa Polskiego a Wielkim Księstwem Litewskim. Była to jedyna tego rodzaju umowa na świecie, którą połączyła dwa odrębne Państwa w jedno zwane Rzeczpospolitą Obojga Narodów. Pierwsza Unia polsko-litewska została zawarta 14 sierpnia 1385 roku, na jej mocy Korona Polska i Wielkie Księstwo Litewskie miały wspólnego władcę. Przez następne dwieście lat, Unia ta była zacieśniania a następnie rozluźniania, aż ostatecznie podpisano Unię Lubelską. Główną przyczyną wzmocnienia Unii był brak królewskiego potomka, który kontynuowałby dzieło Jagiellonów.

 

Powstanie Chmielnickiego - 1648-1658 r.

Zła sytuacja ekonomiczna Kozaków mieszkających w Rzeczpospolitej, zmuszała ich do radykalnych kroków jakimi były powstania. Po stłumieniu kozackiego buntu Pawluka (1638 roku), Kozaków dotknęły kolejne represje, które jeszcze bardziej komplikowały ich życie. Zmniejszenie rejestru Kozaków do 6 tysięcy, przyczyniło się do zwiększenia niechęci wobec Korony. Mimo napiętej sytuacji król Władysław IV Waza potrafił utrzymać Kozaków w ryzach. Sztuka ta udawała mu się przez dziesięć kolejnych lat. Istotnym czynnikiem w polityce Władysława IV Wazy była obietnica wszczęcia wojny z Imperium Osmańskim, w którym Kozacy mieli odgrywać podstawową rolę.

 

Konstytucja 3 Maja -1791 r.

Konstytucja 3 Maja – uchwalona została 3 maja 1791 roku.  Konstytucja 3 Maja regulowała prawo Rzeczpospolitej Obojga Narodów, wprowadzając ład do zanarchizowanych rządów magnaterii i szlachty. Autorami Konstytucji 3 Maja byli Król Stanisław August Poniatowski, Ignacy Potocki i Hugo Kołłątaj. Nie obeszło się bez przeszkód podczas uchwalania Konstytucji. W czasie obrad Sejmu Czteroletniego wielu posłów, pracujących na zlecenie państw ościennych (Rosji, Prus czy Austrii) , sprzeciwiało się powołaniu ustawy zasadniczej. Okazja nadarzyła się 3 Maja 1791 roku, wówczas wielu przeciwników konstytucji nie powróciło jeszcze z Wielkanocnego urlopu. Po siedmiogodzinnych obradach Sejm zatwierdził konstytucję, a król Stanisław August Poniatowski ją podpisał.  Twórcy Konstytucji 3 Maja określili ją jako „ostatnią wolę i testament gasnącej Ojczyzny”.

 

Bitwa pod Wiedniem - 1683 r.

Bitwa pod Wiedniem uznawana jest za największa zwycięską bitwę wojsk chrześcijańskich nad armią muzułmańską. Bitwa pod Wiedniem została stoczona 12 września 1683 roku, przez połączone siły polsko-austriackie pod dowództwem króla Polski Jana III Sobieskiego. Zwycięstwo to zakończyło ofensywną politykę Imperium Osmańskiego względem chrześcijańskiej Europy. Niestety oprócz prestiżu nie przyniosło Polsce żadnych innych korzyści.