Legendy Podkarpackie to kategoria w której znajdują się legendy z obecnego województwa podkarpackiego, a więc z terenów Rzeszowszczyzny, Ziemi Przemyskiej, Ziemi Sanockiej i Beskidu. Legendy Podkarpackie opowiadają głównie o górach i wydarzeniach z nimi związanymi. Mimo, iż legendy podkarpackie nie są zbyt dobrze znane, sporo z nich przetrwało do czasów nam współczesnych. Mamy wiec dobrą okazję aby lepiej poznać "mityczną historię" związaną z tym regionem Polski.

 

Legenda o Lubaczowie

Dawno, dawno temu, kiedy naszym krajem jeszcze rządzili królowie, porządku strzegli rycerze, na wschodzie Polski leżał mały gród zwany Targowicą. Nazwę swą wziął stąd, że codziennie odbywały się tam wielkie targi. Handlowano wówczas różnymi zwierzętami oraz produktami pochodzącymi z uprawy ziemi, między innymi: jajami, kurami, kaczkami, a także owsem i innymi zbożami.

 

Pałacowy staw w Boguchwale

Dawno temu w urokliwej miejscowości Boguchwała wybudowano piękny pałac niedaleko kościoła. Wokół rozpościerał się staw, którego wody oblewały niewielką wysepkę. To małe, sztuczne jeziorko i stylizowana na altankę wyspa stanowiły urokliwy zakątek. W samym centrum wysepki znajdował się rzeźbiony kamienny stół i kamienne fotele.

 

Świątynia w górze

Wieki temu góra Horodyszcze porośnięta była bujnymi lasami liściastymi. W X wieku niedaleko tej góry zaczęli przybywać osadnicy. Zbudowali oni małą wioskę, z czasem wioska rozrosła się w gród. Kiedy na teren ów przybyła wiara chrześcijańska, ludzie poczęli niszczyć pogańskie miejsca kultu i budować świątynie.  Wierzono, że kościoły strzegą wioski przed złymi duchami.

 

Bies i Czady

Bardzo dawno temu, w krainie pełnej gór, lasów i połonin mieszkał niesamowity stwór Zły Bies. Wyglądał on jak człowiek, ale był od niego większy, w dodatku posiadał rogi i ogromne, nietoperzowe skrzydła. Zły Bies nie chciał się swoją ziemią z nikim dzielić i zazdrośnie chronił granic własnej krainy. Nie pozwalał na niej zatrzymywać się ani kupcom, ani pasterzom.

 

Powstanie Karpat

W czasach kiedy ludzie zaczynali tworzyć państwa. Na pograniczu kraju Wiślan, istniała rozległa kraina. Powiadało się, że kraj ten był mlekiem i miodem płynący, ale był krajem zakazanym. Żyły tam bowiem potężne Olbrzymy. Na ich czele stał potężny król Karpus, który rządziła siedemdziesięcioma siedmioma „Polami”. Każde  „Pole” miało Olbrzyma Zwierzchnika, który opiekował się siedemdziesięcioma siedmioma osadami.