3 1 1 1 1 1 1 1 1 1 1 Rating 3.00 (4 Votes)

Był ciepły, leni późny wieczór, Kocimir od siedmiu godzin pełnił służbę wartownika jednej z baszt obronnych  na murach Trzebiatowa. Lubił swoja pracę, przez okna w baszcie z dumą obserwował co dzieje na dole. Z jednej strony muru gwar miasta, a z drugiej spokój i ukojenie jakie dawała rzeka, która otaczała miejską twierdzę.

Z zamyślenia wyrwało go pukanie w drewniane drzwi baszty. Kiedy  zszedł po wąskich, krętych schodach na dół, poczuł przyjemny zapach jedzenia, jego brzuch nagle przypomniał sobie, że nie dostał jeszcze kolacji. Nie spodziewał się takiej niespodzianki, pod basztą stała jego żona Dobromiła, trzymała w rękach wielki gar. To właśnie z niego unosił się zapach, który poczuł wcześniej, jeszcze przez zamknięte drzwi. Dobrze go znał, od razu rozpoznał  swoją ulubioną  potrawę – Kaszę po rycersku. Nikt nie gotował jej tak smacznie, jak kochana Dobromiła.  Ukochana jego niewiasta była wspaniałą gospodynią, zawsze wiedziała, jak sprawić  mu kulinarną przyjemność. Kaszę, którą tak bardzo lubił, najczęściej okraszała usmażoną cebulą z boczkiem i kawałkami mięsa.  Przepełniony uczuciem do żony i jedzenia szybko wpuścił niewiastę na górę.Był tak głodny, że jeszcze na schodach zajrzał do gara, aby jak najprędzej ukoić swój apetyt i szybko kąsnąć mały kawałek mięsnej okrasy. Jego łakomstwo zostało ukarane, kasza była tak gorąca, że nie sposób było  utrzymać ją w palcach, na pewno nie połknąłby takiego kawałka. Z kolacją należało poczekać, aby jak najszybciej kasza ostygła, postawił ją w oknie baszty prochowej nie obserwując ani przez chwilę co dzieje się na dole.

Rycerz Włościbor wraz ze swoimi kompanami dopływał malowniczą rzeką Regą do sąsiedniego miasta Trzebiatów. Był jednym  ze stu gryfickich wojów, którzy  przy blasku księżyca pragnęli zdobyć  to miasto, oraz tym samym przejąć bezpośrednią  drogę rzeczną do morza. Dawało to prawo połowu ryb na Bałtyku i handlu. Spór miedzy sąsiadującymi miastami trwał wiele lat, tym razem postanowiono zaskoczyć śpiących mieszkańców Trzebiatowa i chroniących go rycerzy.  Noc zapowiadała się pięknie, było ciepło i bezwietrznie, rogalikowy księżyc nie rozjaśniał łódek cumujących właśnie w krzakach, niedaleko baszty prochowej. Młody rycerz Włościbor został wyznaczony jako jeden z pierwszych atakujących. Bardzo mu to odpowiadało, nareszcie mógł pochwalić się swoja odwagą i męstwem.  Zamaskowani liśćmi tataraku zerwanego przy brzegu, odważni wojowie rozpoczęli swój marsz po zwycięstwo.  Kasza stygła w oknie. W izbie na górze baszty zrobiło się bardzo przyjemnie i domowo. Kocimir  postanowił  podziękować ze wszystkich sił swojej ślubnej niewieście, złapał Dobromiłę za rękę i mocno do siebie przyciągnął. Zaskoczona  dziewczyna, która była bardzo drobnej postury, nie spodziewając się miłosnego ataku męża, zachwiała się i nie wytrzymując ciężaru Kocimira, obaliła się razem z nim na okno baszty. Strażnik w niemym krzyku dostrzegł tylko jak jego ulubiona kasza, znajdująca się w glinianej  misce, powoli zachybotała się i razem z miską wypadła z okna.

Nagle spod baszty prochowej rozległ się wrzask, i to nie jeden. Niesamowity rumor obudził  pobliskich trzebiatowskich wojowników i mieszkańców, gotowych do obrony swojego miasta. Kocimir natychmiast wszczął alarm, waląc zaciekle metalową pałką w ogromny bęben. Okazało się bowiem, ze spadająca z okna miska kaszy, wylądowała razem z gorąca zawartością  na głowę skradającego się Włoscibora i jego kompanów. Wydarzenie, które rozegrało się tej nocy sprawiło, że 14 metrowa wieża w której przechowywano proch otrzymała nową nazwę Baszty Kaszanej.

Joanna Szmelter 13 lat, Szkoła Podstawowa nr 1 im. Jana Kochanowskiego w Trzebiatowie
Na podstawie: Przekazu ustnego
Podobne artykuły
Legenda o Lubaczowie

Dawno, dawno temu, kiedy naszym krajem jeszcze rządzili królowie, porządku strzegli rycerze, na wschodzie Polski leżał mały gród zwany Targowicą.

Jak powstał Augustów

Za czasów Jagiellonów, kiedy granice Polski sięgały daleko na zachód. Na granicy Królestwa Polskiego i Księstwa Litewskiego, rosła ogromna puszcza....

Powstanie Jasienina

Dawno, dawno temu, może w roku 1000 a może jeszcze wcześniej, żył na Mazowszu  młody książę, który bardzo lubił polować. Często ze swoją drużyną...

Młynarz Imielin

Dawno, dawno temu w pewnej małej miejscowości na południu Polski mieszkał młynarz. Miał wspaniały młyn. W prowadzeniu młyna pomagali mu synowie.

Poznańskie Koziołki

W dużych miastach zdarzają się czasem różne tragedie, jedną z nich był wielki pożar Poznania w którym doszczętnie spłonął ratusz. Po tym wydarzeniu...

Powstanie Poznania

Kilka lat po tym jak Lech przybył na tereny dzisiejszej Wielkopolski i wybudował tam wspaniały gród Gniezno. Podległe mu ziemie z czasem zaczęły się...