Rogale Świętomarcińskie

Rogale Świętomarcińskie

Ciężkie to były czasy, dla mieszczan i wcale nie lżejsze dla chłopów. Wszyscy jak jeden mąż co niedziela udawali się do kościołów. Aby za pośrednictwem wszystkich Świętych wyprosić u Boga, łaskę poprawy losu.

Jak w każdą niedzielę, w owych czasach księża wygłaszali kazanie o świętym Marcinie, jako naukę że należy dzielić się z bliźnimi. Święty Marcin był rzymskim rycerzem, nie zbyt zamożnym ale o czystym sercu.

Pewnego zimowego dnia, Marcin wyjeżdżał wraz z wojskiem do Amiens, przy bramie wyjazdowej ujrzał zmarzniętego żebraka, odzianego w liche łachmany. Sroga zima nie była łaskawa dla nikogo, Marcin zdjęty litością odciął mieczem połowę swojego żołnierskiego płaszczam który stanowił sporą część jego majątku, i podarował go żebrakowi. We śnie św. Marcinowi ukazał się żebrak, którym okazał się być Jezus. Tamtego dnia Marcin postanowił wstąpić w stan duchowieństwa.

Kazanie to usłyszał, poznański piekarz imieniem Walenty. Zafascynowany postawą rycerza, pragnął w podobny sposób przyczynić się do poprawy sytuacji innych ludzi. Niestety żaden pomysł nie przychodził mu do głowy, dlatego postanowił zwrócić się w modlitwie do Świętego Marcina. Modlił się bez ustanku, aż zmożony snem zasnął. Ze snu wybudził go tupot końskich kopyt.

Kiedy piekarz wyszedł przed dom, ujrzał uzbrojonego rycerza, z kawałkiem płaszcza na siwym koniu. Rycerz ów nic nie powiedział, spojrzał na Walentego i odjechał. Kiedy tajemniczy jeździec odjechał, piekarz spojrzał na ziemię i ujrzał leżącą podkowę. Natychmiast do głowy wpadł mu pomysł, następnego dnia z samego rana zabrał się do pieczenia ciasteczek. W swoim przepisie wykorzystał nadzienie z maku i bakalii, a same ciasteczka uformował na kształt końskiej podkowy.

Następnego ranka, a był to dzień odpustu, Walenty rozdał wszystkie ciasteczka biednym mieszkańcom Poznania. Pomysł piekarz bardzo spodobał się ludziom, którzy ciasteczka te nazwali rogalami. Walenty był tak zachwycony reakcją mieszczan, że postanowił podtrzymywać tą tradycję co roku. Kiedy Walenty zmarł inni piekarze przejęli jego tradycję, zachowując przepis twórcy.

Od tamtych pamiętnych dnia, aż po dziś dzień. Raz w roku 11 listopada tylko w Poznaniu, wypieka się rogale nadziane masą z białego maku, bakalii i śmietany. Jest to tak popularny przysmak, że co rok Poznaniacy zjadają prawie 300 ton rogalików. Warto więc wybrać się w tym dniu do Poznania.

Żaden utwór zamieszczony w Portalu PolskaTradycja.pl (www.polskatradycja.pl) nie może być powielany i rozpowszechniany lub dalej rozpowszechniany w jakikolwiek sposób na jakimkolwiek polu eksploatacji w jakiejkolwiek formie, włącznie z umieszczaniem w Internecie, bez zgody właściciela serwisu.

Prośbę o zgodę należy kierować do Redakcji Portalu na adres redakcja(at)polskatradycja.pl. Zgoda udzielana jest w formie pisemnej lub elektronicznej.

Rozpowszechnianie utworów, po uzyskaniu zgody, możliwe jest tylko pod warunkiem podania bezpośrednio pod publikowanym utworem informacji o źródle pochodzenia (polskatradycja.pl) oraz odnośnika do strony źródłowej (link z atrybutem rel=”follow”). Niniejsza klauzula nie dotyczy użytkowników Portalu, linkujących utwory zamieszczone w Portalu w mediach społecznościowych.